De Engelse schrijver Tolkien heeft ook een ras van elfen opgevoerd in zijn mythologie van Midden-aarde, die even groot zijn als mensen maar onsterfelijk.

De Noorse mythologie kende twee soorten elfen. De zwarte elfen zijn die, die in grond en onder stenen leven. De kabouter is de meer bekende naam voor deze elfen. De lichtelfen (de hierboven beschreven elfen) leven boven de grond, in bomen en dergelijke.

Elfen zijn anima's, kleine geesten die bij een bepaald ding horen en komen voort uit het geloof dat ook de dingen een ziel hebben. Deze zielen of geesten werden verpersoonlijkt.

In de Keltische mythen zijn het prachtige wezens die de oude goden, de Tuatha De Dannan voorstellen die na de komst van de Milesiërs naar ondergrondse heuvels en gangen zijn verbannen. Elfen zijn mooie, speelse, doch bij tijd en wijle bedrieglijke wezens. Ze hebben een zang zo mooi dat het iedere sterveling in roering brengt en ze tot een gewillige slaaf maakt als die hen eenmaal heeft gezien en ze volgt in hun rijk. In het rijk der elfen is er een geheel andere tijdzone van kracht. Als je eenmaal in hun wereld bent geweest en terugkeert, al is er naar jouw idee maar een dag voorbij gegaan, zal bij zijn terugkeer naar de menselijke wereld tot de ontdekking komen dat er misschien wel 100 jaar zijn verstreken. Wie eenmaal wordt toeglaten in hun rijk zal nooit meer in staat zijn in zijn normale gedaante terug te keren. Ze nemen namelijk altijd bezit van een deel van je. Met vrij grote zekerheid zal dit een van je zintuigen zijn...

Elfen waren in de Germaanse mythen oorspronkelijk dodengeesten die vruchtbaarheid brengen. Later worden het bovennatuurlijke wezens, met mensengestalte, soms betoverend mooi (lichtelfen), soms afstotend lelijk (zwarte elfen). Zij werden vereerd in een boom, een berg, een waterval enz. 's Nachts dansen zij op het gras en laten daar elfenringen of heksen(k)ringen na.

Een dappere elf die de queeste vergezelt en de Elven vertegenwoordigt in de Reisgenootschap, Legolas is afkomstig van Mirkwood en is een geweldige boogschutter.

Orlando Bloom, die zijn grote filmdebuut maakt in The Fellowship of the Ring, studeerde af aan de Guildhall School of Music and Drama, Londen. Tijdens zijn tijd op Guildhall, trad Bloom op in de producties 'Little Me', 'A Month in the City', 'Peer Gynt', 'Mephisto', 'Twelfth Night', 'Trojan Women', 'The Seagull', 'Three Sisters', 'Recruiting Officer', 'Antigone', 'Uncle Vanya', 'A Night Out' en 'Mystery Plays'.

Bloom is geboren in Canterbury, Kent. Op zijn 16e verhuisde hij naar Londen, waar hij de National Youth Theatre twee seizoenen vergezelde, waarna hij een beurs kreeg om te trainen met de Britse Amerikaanse Drama Academy. Om zijn beurs te voltooien speelde Bloom de hoofdrol in 'A Walk in the Vienna Woods'. Bloom's schermdebuut was in de film 'Wilde'. Hij werd toen geaccepteerd op Guildhall en koos ervoor om zijn filmcarrière even stop te zetten, voor de mogelijkheid zijn studie voort te zetten. Na het afstuderen op Guildhall, speelde Bloom in de televisieserie 'Midsomer Murders'

This holiday season, elves are showing up everywhere. Elves help the hobbits in Lord of the Rings: The Return of the King. With Elf, they even have their own movie.

But who exactly are these mysterious creatures?

An elf is a kind of fairy. Many people believe fairies are little people with magical powers who can control what humans see and experience.
Elves appeared in stories even before St. Nicholas, who lived more than a thousand years ago. Many people believe that St. Nicholas became Santa Claus—that makes elves even older than Santa!

Elves first appear in Germanic folklore. These elves were pranksters. According to legend, they would cause diseases and give people bad dreams. In fact, one German word for nightmare is alpdrucken (ALF-droo-ken), which means "elf-pressure."

The legend of elves spread across Europe. In Denmark, Norway, Sweden, and Finland, elves became associated with Christmas.In these countries, people say elves are small and mischievous. They wear red clothing and have long beards. To stop them from playing pranks, the story goes, you have to give elves a bowl of porridge on Christmas Eve.
In Denmark, people say that elves can be seen only by cats.

In Iceland elves are called yule lads. Starting on December 12, a new lad visits each day until Christmas. These elves play tricks on people. Because of these tricks, each elf gets a name like Door Slammer or Sausage Stealer.

Kids in Iceland don't mind the pranks, though. The lads leave behind presents.

Today in the United States, many people believe that elves work with Santa Claus in the North Pole. Here, the elves help make Christmas presents.

This holiday season, as you settle down for a movie, you can tell your friends and family all about the history of elves!

In het Nederlands heeft 'engel' nog als bijbetekenis een 'bijzonder lief persoon'.

Monotheïstische Religies

Volgens de Bijbel zijn er drie taken van engelen:

brengen van boodschappen; zij worden uitgezonden om mensen te waarschuwen of woorden van God te verkondigen.
dienen van mensen; zij beschermen mensen en 'dragen hen op handen'.
strijden; zij voeren geestelijke strijd in de hemelse gewesten tegen kwade geesten die Gods plan willen dwarsbomen.

In de Hebreeuwse bijbel zijn engelen ook uitvoerders van Gods besluiten en gerichten.
De benaming engel wordt soms ook gebruikt voor mensen. De auteur van het laatste bijbelboek van het Oude Testament wordt aangeduid met 'malach', en in de Openbaring van Johannes (hoofdstuk 2 en 3) wordt gesproken over een engel van de gemeente. Onder vooral protestanten en apostolischen wordt dit veelal uitgelegd als de opzieners van de zeven gemeenten in Klein-Azië, aan wie deze apostel zeven profetische brieven richtte. Dan is zo'n engel in de kerkelijke hiërarchie vergelijkbaar met een deken. Volgens rooms-katholieke opvattingen heeft engel van de gemeente hier de betekenis van beschermengel van de gemeente of is het bedoeld als personificatie van die gemeenten. Ook oosters-orthodoxen kennen geen ambt van engel.

In de rol van boodschapper komen we de engelen vaak tegen in de Bijbel en ook in de Koran. Het zijn dan geestelijke wezens, zonder een (aards) lichaam, in dienst van God. Ze kunnen wel als het nodig is een willekeurig zichtbaar uiterlijk aannemen. Meestal verschijnen ze dan in de gedaante van een uiterlijk volmaakt mens en in de Bijbelse verhalen worden ze soms niet in eerste instantie herkend als engel. Soms komen ze ook voor in de gedaante van een uitzonderlijk angstaanjagend, machtig en lichtuitstralend wezen en vallen de menselijke toeschouwers bijna flauw van angst aan hun voeten neer. Deze moeten dan eerst op hun gemak gesteld worden voordat ze de boodschap kunnen aanhoren die de engel komt brengen.

De verering van de engelen in Europa kwam vooral vanaf de vijfde eeuw op gang, nadat Laurentius van Siponto het Apuliaanse heiligdom ter ere van de Aartsengel Michaël vestigde. In de theologie houdt de angelologie zich bezig met de engelen. Zij zijn geschapen voordat het universum er was en hun natuur is geestelijk. De kerken onthouden zich in het algemeen van verdere expliciete uitspraken over de engelen. In de geschiedenis hebben engelen echter regelmatig meer aandacht gekregen, met name in de volksdevotie. Deze visies gaan terug op met name Dionysius de Areopagiet en Hildegard van Bingen. Hun aantal zou astronomisch groot zijn en er zou een bepaalde rangorde zijn. Hierin zijn de aartsengelen de belangrijkste en de machtigste. De engelen hebben net als de mensen een vrije wil en kunnen kiezen tussen God gehoorzamen of hun eigen weg gaan. Ergens in de voorgeschiedenis van Genesis is er dan ook een opstand van de aartsengel Lucifer (lichtdrager) geweest, waarbij een derde van het aantal engelen zijn zijde koos. Lucifer werd bekend als de duivel of de satan en zijn engelengevolg als demonen, kwade en onreine geesten of duivels. Het bovenstaande wordt in het algemeen geleerd door orthodoxe joden en moslims. Voor christenen geldt dat engelen deel uitmaken van de fides implicita en derhalve geen onderdeel zijn van dogmata.

Engel in de vorm van een Putti (jongetje met vleugels)De Engel des HE(E)REN/van de HEER die in het Oude Testament soms optreedt zou volgens christenen een voorverschijning van Jezus Christus zijn.

Volgens het rooms-katholieke geloof wordt het menselijk leven vanaf de geboorte tot de dood omringd door de bescherming en de voorspraak van de engelen. Iedere gelovige wordt terzijde gestaan door een engel (beschermengel of engelbewaarder) om hem als een behoeder en herder naar het leven te leiden. Het feest van de beschermengel wordt steeds gevierd op 2 oktober, het feest van de aartsengelen op 29 september.

Overige Religies

Ook in andere religies treden vaak wezens op die dezelfde kenmerken als die van engelen vertonen. De engelen zijn veelal goedaardig maar kunnen soms ook slechtere intenties hebben.

De goden (pali: deva) in het boeddhisme kunnen ook kenmerken van engelen vertonen. Soms wordt voor de lagere devas de Nederlandse vertaling engel gebruikt. De Catummaharajika devas, de Tusita devas en de Tavatimsa devas komen het dichtst bij de beschrijving van een engel, omdat ze mensen kunnen beschermen en zich relatief vaak laten zien en soms ook in de gebeurtenissen in het dagelijks leven van de mens ingrijpen. De engelen van de Catummaharajika devas kunnen soms ook minder goede intenties hebben.

Een moderne beweging waarin engelachtige wezens een rol spelen is New Age. Een engel wordt dan enerzijds ervaren als "mens" die stoffelijk aanwezig is en hulp of ondersteuning biedt en even later plotseling (in het niets) is verdwenen. Anderzijds nemen paranormale mensen ook engelen waar. Ervaringen met engelen worden als wonder beschouwd.