Ik dacht dat ik het allemaal wel zou zien. Maar elke keer blijven elfen mij verbazen. Een idee, figuur , sprookje uit de oudheid. Een sage, een legende ? Amehoela, ze zijn net zo bijdehand als ons mensen in deze wereld. Voorzover het eerst elfen het e.a uitgevonden hebben voordat wij mensen het denken uitgevonden te hebben.
Allerlei sferen, gemoedstoestanden en uitingen, elfen hebben er veel meer. Meer als wij mensen, duidelijk!
Een inspiratie bron voor ons sterfelijke.
Over sterfelijk gesproken... Er schijnt toch een parralle wereld te zijn tussen elfen en engelen.
Ja het mag gezegt, ik was zeer verdrietig toen ik deze elf mocht fotograferen. Dat wil zeggen in mijn wereld. Ja het had met de dood te maken. En dit kwam te voorschijn. En daarna was mijn verdriet over, zo ook de oorzaak daarvan. Een Engel die waakt. waakt over ons, tijdens leven, en na onze dood. Ik weet het zeker, elfen en engelen maken deel uit van veel meer. Verder dan wij ons in ons leven kunnen voorstellen.
Om lucht te geven aan mijn gedachtes is daar Náriël. Een wonder zelfs in de elfen wereld. Ze kan blijkbaar van gedaante verwisselen en weet feilloos in te stemmen op een sfeer. Probeerd door haar "speciale" gaven ook wendingen te geven aan mijn toch al verwarde brein. Ik moet zeggen het lukt haar, ze geeft me troost en opluchting. Niets is wat het lijkt, en het is wat het lijkt. Zo vluchtig, zo ongrijpbaar, zucht zo mooi. Ik ben echt oprecht blij dat ik haar heb leren kennen, en dat zij mij haar heeft willen laten zien. Veel dank lieve Náriël.
En welkom in mijn wereld en in mijn leven. Ik weet zeker dat ik meer van je zal horen en zien.
Zit ze nu of zweeft deze elf ? Ik wordt echt gestoord. Ze zit / hangt op/over een spinneweb. Nee ze zit erop, ik zie het. Maar het spinnenweb buigt niet door?. Vederlicht moeten ze zijn. Zwaartekracht hebben elfjes blijkbaar geen last van, hoe kan het anders met zulke vleugels. Eigenlijk zitten of staan ze nergens op. Ze bewegen zich in een houding, vleugels altijd zoemend en paraat. Klaar om weg te wezen wanneer er mensen aankomen . Inmiddels ben ik er aan gewend dat de elfjes zo blijven, zodat ik ze kan zien en fotograferen.
Dat elfjes zo blijven, is een stadium van zijn. Ze zijn zo vluchtig, en wegen niets. Hun aanwezigheid is is slechts "een kriebel" of heel even een kort zacht aangenaam gezoem. Of een briesje dat langs je oren gaat. Afijn als je zo een moment meemaakt en kippevel krijgt dan weet je, het is een elf. Het maffe van deze prent, toen ik maakte, is ? Al het opgevallen ? Een ding, je moet wel opletten anders zal je nooit een Elf zien.
Geen spin te bekennen, en daar heb ik geen bezwaar tegen.
Zelfs de spin heeft het web niet voelen trillen, en de elf weet dat.
Wonderen blijven, blijkt wel uit Nápoldë. Een elf met vele twijfels.
Gek he dat je aan de ene kant een elf/engel te zien krijgt met een aura die er niet om liegt. En daarna een die net zo kwetsbaar blijkt als ik zelf ben. Ik leer. We hebben elkaar geholpen. En wat blijkt ? Een wonderschoon wezentje komt tevoorschijn, blijkt brutaal en zelfverzekerd. Helpen is duidelijk een boodschap van deze wezentjes. Al denkt menigeen dat het plagen en uitdagen normaal zijn. Nee alles wat ze doen heeft een grondslag, een reden. Is er hulp nodig dat boven de verwachtingen uit gaat van de elfen, komen er englen op de proppen. Ze maken mij zeer gelukkig, en ik zal nog veel hulp nodig hebben, weet ik, ook weet ik dat zij mij daarbij helpen.
Er wordt een poging gedaan de werkelijkheid te verbinden met een andere of hogere werkelijkheid, waardoor hallucinerende beelden of droomeffecten ontstaan.
